Selecteer een pagina

 Een hobby groeit uit tot het beroepsmatig bezig zijn met mijn website…

 

 

Laat ik mij allereerst voorstellen: Ik ben Nick de Heus,

 

26 jaar geleden ben ik geboren in het ziekenhuis in Gorinchem. In de couveuse kreeg ik  zuurstoftekort waardoor een hersenbeschadiging ontstond. Ik werd met gillende sirenes naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam vervoerd. Daar werd vastgesteld dat ik leed aan Cerebrale Parese. Mijn ouders kregen te horen dat mijn perspectief niet goed was: ik zou waarschijnlijk niet kunnen praten, aan bed gekluisterd zijn, en door de permanente spierspanning weinig of niet kunnen functioneren. Gelukkig zaten de specialisten er dit keer naast…

Ik woon bij mijn moeder in Nieuwendijk. De voormalige garage is voor mij als woon- en slaapruimte ingericht waardoor ik mijn eigen plekje heb en zelfstandig leef, en dat is fijn. Die wil om zoveel mogelijk zelfstandig te zijn heb ik te danken aan mijn ouders; zij leerden mij om altijd door te zetten en stimuleerden mij in alles wat ik deed.

Tijdens mijn lange schoolloopbaan op mytylscholen in Dordrecht en Breda wist ik al vanaf jonge leeftijd wat ik ‘later’ wilde worden: ik zou sportverslaggever of journalist worden!

Ik was me er toen nog niet van bewust dat ik daarvoor een journalistieke opleiding moest gaan volgen, en dat ik er uiteindelijk vanwege mijn licht verstandelijke beperking niet capabel voor zou zijn: je mag tijdens het verslaan van sportwedstrijden bijvoorbeeld niet stotteren!!!

In de periode dat ik op mytylschool de Vlij in Dordrecht speciaal onderwijs kreeg, begon ik vanuit een Microsoft Word document alle uitslagen te verzamelen. Ik werkte in de avonduren thuis via Simpsite en jimdo aan ‘mijn’ website: ik kon hem een naam geven en kleuren en teksten toevoegen! Dat heb ik een aantal jaren zo gedaan omdat ik mijn website overdag op school weinig tot niet kon bewerken.

Waar komt mijn passie voor voetbal vandaan?

Al op jonge leeftijd ging ik met mijn opa en mijn vader naar voetbalwedstrijden kijken. Mijn opa is bekend als trainer van diverse amateurvoetbal clubs in de regio, mijn vader was  vroeger zelf op  hoog (regionaal) niveau actief. Van hen heb ik dan ook mijn fanatieke sport inslag over mogen nemen!!!.

 

Toen ik ongeveer 9 jaar oud was, kon ik niet accepteren dat ik zelf niet kon voetballen. Ik zocht dus een manier om tóch op een zo goed mogelijke manier mee te draaien in de voetbalwereld. Ik begon, zoals ik eerder zei, alle uitslagen te verzamelen en te verwerken. Dit vond ik erg leuk om te doen, maar ik wilde al snel méér. In goed overleg met mijn ouders heb ik toen samen met hen mijn eerste fotocamera gekocht. Toen ben ik foto’s van voetbalwedstrijden gaan maken met als doel de spelers tijdens acties scherp in beeld te krijgen en vast te leggen.

 

Dit alles kon ik natuurlijk niet doen zonder mijn ouders. Ik ben bijzonder blij dat zij mij altijd hebben gesteund in wat ik deed, en doe. Het was nooit een probleem om mij overal naar toe te brengen, zeker niet voor een voetbalfanaat als mijn vader! Na het plotselinge overlijden van mijn vader heeft mijn moeder dit zonder problemen gewoon voortgezet en verzorgde het vervoer naar de uitwedstrijden van het jeugdelftal waarvan ik leider was bij VV Altena.

Maar ik wilde de dag van mijn moeder niet blijven invullen; zij was bij uitwedstrijden tóch haar hele zaterdag kwijt. Tegenwoordig maak ik gebruik van Deeltaxi service, ideaal alleen al qua zelfstandigheid. Er hoeft niemand meer lastig te worden gevallen met het verzorgen van vervoer.

Herkenning en Erkenning in de media.

Naarmate ik ouder werd ging me dat steeds beter af. Mijn positieve instelling werd zéér gewaardeerd, en van het één kwam het ander… In 2015 maakte ik een Twitteraccount aan met als doel: live verslaggeving wedstrijden, eventueel met een door mij gemaakte foto. Dit had weer als gevolg dat ik me voortaan, net als de pers, mocht melden in de bestuurskamer. Hierdoor kon ik mijn sociale netwerk vergroten.

Omdat mijn prioriteit lag bij mijn website (de weergave van wedstrijduitslagen uit de regio), bleek na een paar jaar dat dit niet te combineren was met live verslaggeving van één enkele wedstrijd. Ik wilde namelijk dat uitslagen zsm na het eindfluitsignaal op mijn site te zien waren! Dus maakte ik de keuze om alleen op vrijdagavond zaalvoetbalwedstrijden te fotograferen.

Door mijn verslaggeving op de diverse sociale media (Facebook, Twitter, website) werd ik opgemerkt. Ik word overal herkend, heb een redelijk aantal volgers. Vóór Corona werd mij per mail of telefoon gevraagd bij welke midweekse of zaterdagwedstrijd ik zou gaan kijken.En had ik interviews met AD Rivierenland, Brabants Dagblad en de Stad Gorinchem. Ook wordt mijn mening gevraagd als ik in een bestuurskamer zit, of na de uitzending door verslaggevers van (tv-) sportzenders. En al zeg ik het zélf.. dat is niet omdat ik in een rolstoel zit…

Werkplek  ATC Sleeuwijk speelt grote rol in voetbaluitslagen-nickdeheus.nl

Inmiddels ben ik een aantal dagen per week op het Arbeid Trainings Centrum in Sleeuwijk. Dit is géén dagbestedingsprogramma van Syndion, maar een leer-/ werkplek voor mensen met een beperking waarbij de nadruk ligt op ondersteuning richting een baan of vrijwilligerswerk.

Na verloop van tijd wilde ik mijn website vernieuwen en alles hierin verwerken wat ik tot dusver had geleerd. Het zélf ontwerpen van alle lay-outs met photoshop en Illustrator is misschien wel het grootste project waar ik ooit aan begonnen ben. Ook het professionaliseren van mijn sociale media is gelukt.

Mijn werkplek bij het ATC heeft een heel belangrijke rol gespeeld, en nog steeds, door hun goede begeleiding en de vrijheid die ik kreeg om te maken wat ik wilde. Door de serieuze betrokkenheid van de mensen met wie ik samenwerk heb ik heel veel geleerd en leer nog steeds! Ik heb er een heel goed gevoel bij wanneer iets dat ik in mijn hoofd bedenk ook echt uitpakt zoals ik wil.

Ambities.

Ik schuif mijn ambities voor een functie op het veld niet onder stoelen of banken; deze wens blijft altijd aanwezig! Ik heb in 2018 (voorlopig?) voor het laatst op de bank gezeten als leider van VV Altena 019…jammer!! Ik had graag nog een paar jaar hiermee door willen gaan. Maar… karakter en passie kun je niet opzij leggen, dus draaide het uit op analyseren, meningen uitwisselen en 1-op-1 gesprekken voeren met spelers. Maar hoe mooi zou het niet zijn als ik mijn computerwerk zou kunnen combineren met een functie als leider? ook in het kader van participatie in de samenleving voor mensen met een beperking.

Plezier en realistische toekomstplannen, of blijven het dromen ?

Ik doe alles nog steeds met heel veel plezier. In deze tijden van Corona is er helaas geen  wedstrijdbezoek mogelijk, maar dat geeft mij wel de tijd om manieren te vinden om te professionaliseren. Dat is mij gelukt door te netwerken. Dankzij sponsoren heb ik de mogelijkheid om vanaf 2021 beroepsmatig bezig te zijn met mijn website. Mijn doelstelling  was om het geprogrammeerde design, in te ruilen voor een geheel nieuwe website. En zo inkomsten kan genereren die alleen bestemd zijn voor de website. Daarnaast  zou ik graag ik een officiële perskaart hebben zodat ik ook BVO- wedstrijden kan bezoeken.

 

Tot slot…

Ik heb 17 jaar geleden ontdekt dat ik, door mijn passie te volgen, mijn beperkingen beter kan accepteren! Natuurlijk blijft het frustrerend als ik niet serieus genomen word, maar ik heb wel de kracht om daartegen te vechten.

Maar als ik bedenk hoe ‘klein’ ik ben begonnen door op verschillende manieren bezig te zijn met voetbal, een groot geworden hobby, en waar ik nú al ben en nog steeds groei, geeft mij dat vertrouwen in de toekomst.En natuurlijk weet ik dat er heel veel professionele en nationaal bekende voetbalwebsites en mediakanalen zijn. Maar ik leer iedere dag weer méér, en ik hoop op zijn minst dat ik ooit een beetje in hun buurt kom qua professionaliteit. Ik maak op dit moment ook de stap in de richting van het betaalde voetbal in Noord-Brabant. Met hulp van Gertjan Dolislager ben ik momenteel aan het kijken naar de mogelijkheden voor een applicatie zodat ik rechtstreeks, via de smartphone, mijn gegevens naar buiten kan communiceren.